تازه‌ها

کنسرتِ مشترک نوازندگان ایران و روسیه

کنسرتِ مشترک نوازندگان ایران و روسیه

کنسرتِ مشترک نوازندگان ایران و روسیه با عنوانِ «پُلِ موسيقاییِ سنت پترزبورگ _ تهران» برگزار شد.

 

به گزارش سال‌نوای موسیقی ایران، روز پنج شنبه ۳۰ فروردین‌ماه ۱۴۰۳، مطابق با ۱۸ آوریل ۲۰۲۴، تالار بزرگِ «گرندهال شوستاکوویچ» سنت پترزبورگ روسیه، شاهدِ کنسرت مشترک نوازندگان سازهای زهی ایرانی‌ به همراه نوازندگان ارکستر مجلسی جوانان سنت پترزبورگ و حضور افتخاری نوازندگان اركستر فیلارمونیک سنت‌ پترزبورگ بود.

به گفته علی جعفری پويان نوازنده و مدرس ويلن و مدیر هنری «سال‌نوای موسیقی ایران» با توجه به دعوت، مساعدت و پیشنهاد همکاری که «دیمیتری یاننکو» سولیست مطرح‌ِ ویولنسل روسیه، جهت حضور در یک کنسرت مشترک بین نوازندگان ایرانی ‌و روس انجام داد، گروه موقتی را که شامل بخشی از نوازندگان باسابقه و جوانان با تجربه‌ی سازهای زهی در ایران است، تشکیل دادم.

نیما زاهدی، علی جعفری پويان، میلاد عالمی، تینا جامه‌گرمی، رایین نورانی، فرمهر بیگ‌لو، اهورا خدامی، سهراب برهمندی، آتنا زنگنه، مهرداد عالمی، نگار نوراد، هادی اسماعیلی و آوا پویا كاشانی، نوازندگانِ ویلن، ویولا، ویلنسل و کنترباس از ایران، در این اجرای مشترک حضور داشتند.

در این برنامه آثاری نظير: «کامارینسکایا» اثر میخائیل گلینکا، «وارياسيون‌های روکوکو» برای ویلنسل و ارکستر و «سرناد» برای ارکستر زهی، از آثار پیتر ایلیچ چایکوفسکی، «خرابه» و «خورشید» از آثار ثمین باغچه‌بان و «رقص دایره» اثر حشمت سنجری، به رهبری «یاروسلاو زابویارکین» و با تکنواری ویلنسل «دیمیتری گاننکو»، در میان استقبال کم‌نظیر مخاطبان به اجرا در آمد.

based on 1 ratings

داود جعفری امید، نوازنده‌ و مدرس ویلنسل درگذشت

داود جعفری امید، موسیقی‌دان و نوازنده‌ی پیشکسوت ویلنسل، ۲۰ آذرماه ۱۴۰۱ درگذشت.

 

زنده‌یاد داود جعفری امید در سال ۱۳۰۸ در تهران متولد شد. پس از پایان تحصیلات ابتدایی وارد دبیرستان رازی شد اما در سال دوم دبیرستان، با تشویق علی‌محمد خادم میثاق که از دوستان پدرش بود به هنرستان عالی موسیقی راه یافت. مدیریت هنرستان را در آن زمان پرویز محمود و معاونت آن را روبیک گریگوریان بر عهده داشتند. او در هنرستان موسیقی ساز ویلنسل را برگزید و نوازندگی این ساز را تحت نظر «میس خوتسیف» آموخت. از دیگر استادان او در هنرستان موسیقی می‌توان به سورن آراکلیان اشاره نمود.
این هنرمند سال‌ها به آموزش ویلنسل مشغول بود. از جمله شاگردان او می‌توان به حمید کازرانی، محسن تویسرکانی، مجید اسماعیلی، مهسا قاسمی، نسيم سعد، صنم قراچه‌داغی، ژابيز زربخش، آنكيدو دارش، آناهیتا ایردی پارسا و نرسی جعفری اميد اشاره کرد.
در بهمن ۱۳۹۵ در دومین آیین سال نوای موسیقی ایران از مقام هنری داود جعفری امید تجلیل به عمل آمد.

از جمله فعالیت‌های هنری زنده‌یاد داود جعفری امید می‌توان به موارد زیر اشاره کرد:

فرماندهی موزیک تیپ رشت، همکاری با وزارت فرهنگ و هنر، همکاری با ارکستر سمفونیک تهران، همکاری با ارکسترهای مختلف رادیو، تدریس در هنرستان عالی موسیقی، تدریس در هنرستان موسیقی ملی، داوری جشنواره ملی موسیقی جوان

مراسم تشییع و خاکسپاری پیکر زنده‌یاد داود جعفری امید صبح روز شنبه ۲۶ آذرماه ۱۴۰۱، با حضور خانواده و جمعی از هنرمندان و شاگردان این هنرمند، در قطعه‌ هنرمندان بهشت زهرای تهران برگزار شد.

سال‌نوای موسیقی ایران درگذشت این هنرمند پیشکسوت را به خانواده‌ی ایشان، نرسی جعفری امید، ایمان جعفری پویان و علی جعفری پویان، شاگردان ایشان و همچنین به جامعه موسیقی ایران تسلیت می‌گوید.

 

عکس‌ها: کامبیز باقری، مسعود ساکی (دومین سال‌نوای موسیقی ایران)

 

based on 1 ratings
جایزهٔ ویژهٔ مسابقهٔ بین‌المللی آهنگسازان زن، به مژگان چاهیان از ایران رسید

جایزهٔ ویژهٔ مسابقهٔ بین‌المللی آهنگسازان زن، به مژگان چاهیان از ایران رسید

به گزارش سال‌نوای موسیقی ایران، مژگان چاهیان آهنگساز ایرانی، موفق به دریافت «جایزه ویژه ارکستر سمفونیک» در مسابقهٔ بین‌المللی آهنگسازی آهنگسازان زن "Fem Festival" برای آهنگسازی اثر سمفونیک شد.

بنا به آنچه داوران این رویداد نوشته‌اند، جایزهٔ ویژهٔ آهنگسازی این مسابقه به دلیل تکنیک آهنگسازی و ارکستراسیون و همچنین دیدگاه ویژهٔ آهنگساز و اثر تأثیرگذار، به مژگان چاهیان برای آهنگسازی اثر سمفونیک تعلق گرفته است.

مژگان چاهیان این اثر را در سال ۲۰۲۱ بر اساسِ موسیقی تربت جام آهنگسازی کرده است.

لازم به ذکر است که مژگان چاهیان تا پیش از این نیزموفقیت‌های دیگری کسب کرده است که از آن جمله می‌توان به کسب رتبهٔ اول در مسابقهٔ بین‌المللی آهنگسازی 2AGOSTO  بولونیا ایتالیا، انتخاب آثارش در دو دوره فستیوال بین‌المللی هنر ایتالیا در بخش آهنگسازی موسیقی معاصر و برگزیده شدن در فستیوال موسیقی اَسیمس فرانسه اشاره کرد.

مژگان چاهیان متولد سال ۱۳۶۸ است. او پس از پایان تحصیل در هنرستان موسیقی تهران، به دانشگاه هنر تهران راه یافت و در رشتهٔ نوازندگی موسیقی ایرانی مدرک کارشناسی خود را دریافت کرد. پس از آن به تحصیل در رشتهٔ آهنگسازی پرداخت و در سال ۱۳۹۵ در مقطع کارشناسی ارشد آهنگسازی از دانشگاه هنر فارغ‌التحصیل شد. او در زمینهٔ پژوهش موسیقی نیز فعالیت دارد. از مژگان چاهیان همچنین کتاب «بررسی و تحلیل تکنیک‌های آوازی مقام‌های لو و هَرایی» توسط انتشارات سوره مهر به چاپ رسیده است.

based on 1 ratings
پس از دو سال، نوای موسیقی در تالار وحدت طنین‌انداز شد

پس از دو سال، نوای موسیقی در تالار وحدت طنین‌انداز شد


به گزارش سال‌نوای موسیقی ایران، همزمان با چهلمین روز درگذشت پورنگ پورشیرازی، نوازنده برجسته کنترباس، پس از حدود دو سال، با حضور مخاطبان نوای موسیقی در تالار وحدت طنین‌انداز شد و رکوییم موتسارت به یاد درگذشتگان هنر ایران اجرا شد.
در این برنامه که به کوشش جمعی از نوازندگان و خوانندگان موسیقی کلاسیک، به رهبری بردیا کیارس و با حضور ارسلان کامکار به‌عنوان کنسرت‌مایستر برگزار شد، حسین علیزاده و فاطمه معتمدآریا درباره همدلی و اتحادِ هنرمندان سخنرانی کردند.

در نخستین کنسرت تالار وحدت که پس از حدود دو سال سکوتِ اجباریِ دوران پاندمی کرونا برگزار شد، حسین علیزاده، موسیقی‌دان برجسته کشورمان در بخشی از سخنان خود گفت:
ما همه یک خانواده هستیم. پورنگ پورشیرازی کسی بود که‌ رفتنش باعث شد این خانواده دور هم جمع شود و از پورنگ‌های موسیقی و‌ سینما و‌ همه‌ی هنرها یاد بشود.
چیزی که به نظرم خیلی اهمیت دارد این است که شاید کم کم به حدود نیم قرن می‌رسد که با مسائلی در موسیقی گریبانگیر هستیم که برای درست شدن و یا پیشنهاد راهی برای حل مشکلات آن، شاید دیر باشد. مثل اینکه بار خودمان را خودمان باید ببندیم. ما یک ثروت عظیمی در دست داریم که آن موسیقی، قلب و عشقمان است.
علیزاده تأکید کرد: تمام دوستان و همکاران من سالیانِ سال از خودشان مایه گذاشتند. می‌دانید؛ آدم در خانه‌اش مجبور باشد با یک سری مسائل بجنگد تا بتواند یک چیزی را حفظ کند.
خیلی ‌وقتها در سفرهای خارجی با همکاران غیر ایرانی برخورد می‌کنیم، باور ندارند که ما موسیقی را اینجا با چنگ و دندان حفظ می‌کنیم، کار می‌کنیم، عشق می‌ورزیم و مردم چقدر ما را حمایت می‌کنند.
در این سال‌ها یک امر خیلی به ما کمک می‌کرد. چرا راستی ما این‌قدر امیدواریم؟! وقتی که پیچ رادیو تلویزیون را باز می‌کنید شاید خیلی امیدوار نباشید ولی من فکر می‌کنم آن چیزی که هنر به ما یاد داد این است که به خودمان متکی باشیم. ما هنری را در دست داریم که از هر سلاحی قوی‌تر است و این هم، در تمام دنیا ثابت شده است و ابزاری در دست داریم که ماندگارترین است...
تمام این سال‌هایی که گذشت خیلی‌ها نمی‌فهمیدند چرا ما عاشق هستیم، چون اصلاً از عشق چیزی نمی‌فهمند...
من فکر می‌کنم که طی بحث‌هایی که اخیراً در ارتباط با موسیقی شده، آنقدر مخالفان موسیقی به نظرِ من قابل نیستند که حرفی ازشون زده بشود، ولی چیزی که خیلی اهمیت دارد همبستگی هنرمندان است. امشب ما اینجا، همه حرف‌های هم را می‌فهمیم و همه صمیمیت و احترام خاصی داریم که به این‌جا آمده‌ایم.
یکی از بهترین اتفاقات این است که از هنرمندان با ابزار خودشان و موسیقی یاد کرد که امشب اجرا می‌شود. تمام دوستان جوانی که در این ارکستر جمع هستند و بردیا کیارس که همت کرده تا این مراسم انجام شود، برای یک ابراز همدردی و همدلی دور هم جمع شده‌اند و یک وحدتی شکل گرفته که باید بین هنرمندان باشد.

علیزاده تأکید کرد: در هر دوره تاریخی، هر جمعیتی که همیشه با هم متحد بوده‌اند، ضربه پذیری آنها کمتر بوده است و ما در اینجا پشتیبان بسیار بزرگی به اسم موسیقی داریم. موسیقی برای ما هنرمندان جزو مقدساتمان است. در اتفاقات تلخ اخیر، بهترین کاری که می‌شد انجام داد، این بود که با زبان موسیقی باید همدردی می‌کردیم. امشب یک نمونه خوب و یک اتفاق بسیار مثبت است. من از همه هنرمندان جوان می خواهم امشب را الگو قرار دهند و اگر در هر شرایطی چند سال دیگر عده‌ای نبودند، به هرحال مرگ یک پدیده طبیعی است، باز هم همبستگی خود را حفظ کنند.
حسین علیزاده در بخش دیگر سخنان خود گفت:
اگر به موسیقی توهین می‌شود به همه ما توهین می‌شود. ما در دنیا کشورهای اسلامی زیادی داریم که در هیچ کدام از آنها موسیقی را حذف نمی‌کنند. حتی طالبان هم فکر می‌کنم کم‌کم دانشگاه موسیقی تأسیس کند، چون باید حیات داشته باشد. وقتی می‌خواهد حاکم باشد یه یک چیزهایی باید تن بدهد. امروز قرن بیست‌ویکم هست و دنیا درگیر مسائل دیگر است... و ما تازه بیاییم سرِ بود و نبودِ موسیقی صحبت کنیم!
آیا در این مملکت قانون وجود دارد که هرکسی به خودش اجازه بدهد به موسیقی و موسیقی‌دان توهین کند ولی اگر یک موسیقی‌دان به یک روحانی فقط نظرش را بگوید که حرف شما درست نیست ممکن است امنیت قضایی نداشته باشد...
آن چیزی که در این دوران ثابت شده این است که ما با نیروی عشق مردم سر پا هستیم و کار می‌کنیم. ما یک نیروی عظیمی پشتِ سرِ خودمان داریم که مردم هستند. باید واقعا قدردان مردم بود که چقدر طی این سال‌ها پشتیبانی کردند به هنرمند خود انرژی و نیرو دادند، همانطور که هنرمندان به آنها عشق دادند. چیزی که خیلی نتیجه مثبت دارد این است که فکر نکنیم تنها هستیم بدانیم سلاح ما عشق است. اگر در تمام دنیا این مسئله درک شد، خوشبختی برای تمام ملت ها هست. اگر از موسیقی که روح انسان است، غافل شویم آن جامعه مریض می‌شود.


کسانی که به این مسأله شک می‌کنند واقعاً مریض هستند و باید معالجه بشوند. البته بعضی امراض معالجه‌پذیر نیست. هنوز هیچ واکسنی برای افرادِ ضد موسیقی درست نشده... منتظر نباشیم درست بشود، ما با ایمان کار خودمان را انجام می‌دهیم...
این موسیقی‌دان در بخش دیگری از سخنانش گفت: برخی از مسئولان وقتی قرار است به موسیقی توجه کنند، به آن چیزی از موسیقی می‌پردازند که جنبه هنری ندارد و یا ارزش خاصی ندارد. البته همه نوع از موسیقی از مردمی و سرگرم کننده گرفته تا هنری می تواند در یک جامعه نرمال جریان داشته باشد ولی نمی‌دانم چرا اغلب موسیقی‌ای که جنبه هنری و تفکری دارد دارای مشکل است. آیا تا به حال شده به طور آزاد یک موسیقی‌دان عقاید خود را در رسانه ملی خود بگوید؟ هر کسی که بخواهد صحبتی داشته باشد باید همه حرف هایش چک شود و به گونه‌ای صحبت کند که مسئولان خوششان بیاید و نمی‌تواند از حیثیت موسیقی خود دفاع کند.
متأسفم برای مسئولینی که بعد از این همه سال هنوز نمی‌دانند موسیقی یعنی چه و به راحتی می‌توانند به این هنر و هنرمندان توهین کنند...
حسین علیزاده در پایان ضمن تشکر از هنرمندان گفت: هنر پایدار خواهد بود به خصوص با نسلی که این سال‌ها تربیت شده، یکی از نمونه‌هایش شرکت کنندگان در جشنواره جوان است. فکر میکنم موسیقی چه قدرتی داشته که از لابه‌لای این همه مشکلات چه نیرویی در نسل جوان موسیقی به‌وجود آمده است... به امید روزی که همین جوان‌ها بهترین‌های هنر این مملکت را به‌وجود بیاورند و هنر و هنرمند را سرافراز کنند.

فاطمه معتمدآریا، بازیگر سینمای ایران نیز در سخنانی گفت:
راست می‌گویند که دوران هیچ منزلتی به اندازه هنر پایدار نیست؛ به خصوص هنر موسیقی که تاج سر آفرینش است. امشب همه ما اینجا هستیم، تنها به دلیل همتی که این مجموعه موسیقی انجام داده و هیچ هنرِ دیگری، این قدرت را نداشته است.
او با اشاره به بزرگداشت درگذشتگان هنر ایران در دوران کرونا که محوریت اجرای این برنامه را تشکیل می‌داد، تاکید کرد:
این همدلیِ امشب ما به دلیل وجود افرادی بوده است که هنرشان تاج سرِ هنر این مملکت است. افرادی که هر پنجه و نوای برآمده از سینه آنها و هر حرکت و فکرشان، جز عشق، مهر و دوستی چیزی در این مملکت نپراکنده است. چیزی که امشب در اینجا اتفاق افتاده است، جدا از ادای احترام به کسانی که عزیزان ما بوده و از دست رفته اند، نشان از همدلی و دوستی ما دارد.

این برنامه که به رهبری «بردیا کیارس» و با همراهی «ارسلان کامکار» کنسرت مایستر، «سحر انزلی» رهبر گروه کر هاسمیک کاراپتیان، «مهدی قاسمی» رهبر گروه کر شهر تهران، «میلاد عمرانلو» رهبر گروه کر تنال و نوازندگان و خوانندگان کر ارکسترها برگزار شد، در ساعت ۲۱ شب پنجشنبه دوم دی‌ماه از وب‌سایت بنیاد رودکی و وب‌سایت هفتدانگ برای علاقه‌مندان پخش خواهد شد.

‎عکاس: کامبیز باقری

 

based on 1 ratings
اولین جلسهٔ شورای تخصصی هفتمین سال‌نوای موسیقی ایران برگزار شد

اولین جلسهٔ شورای تخصصی هفتمین سال‌نوای موسیقی ایران برگزار شد

اولین جلسهٔ شورای تخصصی هفتمین سال‌نوای موسیقی ایران برگزار شد.

به گزارش وب‌سایت سال‌نوای موسیقی ایران، اولین جلسهٔ شورای تخصصی هفتمین دورهٔ سال‌نوای موسیقی ایران با دعوت از اعضای شورا، متشکل از هنرمندان حسین علیزاده، مینا افتاده، وارطان ساهاکیان، بهرام دهقانیار، ابراهیم لطفی و همچنین با حضورِ علی جعفری پویان به عنوان مدیر هنری، محمدمهدی گورنگی به عنوان مدیر اجرایی، آزاده امیری به عنوان نمایندهٔ گروه اجرایی و سمیرا سلمانی‌لک به عنوان منشی جلسه، عصر روز جمعه ۵ آذر ۱۴۰۰ در مجموعهٔ شهر صدای پارسیان برگزار شد.

در این جلسه دربارهٔ برنامه‌ها و آیین‌های ویژهٔ هفتمین دورهٔ سال‌نوای موسیقی ایران، بحث و تبادل نظر صورت گرفت و در هر مورد تصمیم‌گیری‌های لازم انجام شد.

آیینِ سال‌نوای موسیقی ایران پس از پنج دوره برگزاری و یک دوره سکوت، در بهار سال ۱۴۰۱ با اجرای برنامه‌های ویژه‌ای، هفتمین دورهٔ خود را برگزار خواهد کرد.
در این دوره علاوه بر بخش‌های همیشگیِ «نکوداشت» و «یادبود»، بخش ویژه‌ای با عنوانِ «تندیسِ قرنِ سال‌نوای موسیقی ایران» افزوده خواهد شد که با رأی‌گیری و مشارکتِ موسیقی‌دانان، در رشته‌های مختلف به هنرمندانِ منتخبِ یک قرن گذشتهٔ موسیقی ایران (از سال ۱۳۰۰ تا ۱۴۰۰) تندیس‌های ویژه‌ای اهدا می‌شود.

لازم به ذکر است فراخوانِ عضویت در سال‌نوا به همراه شرایطِ آن، به زودی از طریق وبسایت سال‌نوا منتشر خواهد شد.

 

عکس: کامبیز باقری

 

 
     



based on 1 ratings
پنجشنبه - ۱۰ خرداد - ۱۴۰۳

ورود اعضا